تبلیغات
ذی طوی - خلاصه ای از بیانات استاد مهیار در حلقه معرفت، مربوط به تاریخ 93/03/05

http://www.jonbeshnet.ir/sites/default/files/media/image/1256_30820.jpg


موضوع : نگاهی بر زندگی گذشتگان


رهروان ولایت ـ امر تربیت، امر بسیار مهمی است. این را از راه نتایج کار بی‌تربیت‌ها و باتربیت‌ها می‌توان فهمید. یک تولید کننده و فروشنده‌ی بی تربیت جنس تاریخ گذشته را به عنوان جنس مرغوب و تازه به خورد ملت می‌دهد؛ هر چند به قیمت جانشان تمام شود! آیا یک انسان با تربیت چنین می‌کند؟! در حوزه‌ی اقتصاد، سیاست، فرهنگ، خانواده و ... خیلی فرق است بین باتربیت و بی‌تربیت. اختلاس، پارتی بازی، نفاق، همه و همه محصول بی تربیتی است. در مقابل تربیت مساوی با ایثار، صداقت، گذشت و آزادگی است.

حال که اهمیت تربیت معلوم شد منطقی است که بپرسیم: چگونه در امر تربیت موفق شویم؟ با قرآن. با روش های تربیتی قرآن. یکی از روش های تربیتی قرآن، روش تذکر است. تذکر یادآوری آنچه گذشته و از دست رفته، می‌باشد.

قرآن گاه با ارجاع به گذشته خودِ شخص و یادآوری اشتباهاتش او را تربیت می‌کند. گاه با ارجاع جمعی به گذشته‌ی خودشان آنها را تربیت می‌کند. که این ها در نوبت قبل بیان شد.

صورت سوم در کار تربیت که از قرآن قابل استفاده است ارجاع افراد به گذشته دیگران می‌باشد. این همان عبرت‌دهی است که در قالب داستان‌های کوتاه و بلند صورت گرفته است. در قرآن زیاد افراد به گذشته‌ی دیگران ارجاع داده شده‌اند.

داستان سرگذشت نوح، ابراهیم، شعیب و ... سلام الله علیهم از این قبیل است. خداوند بزرگ بعد از بیان سرگذشت پیامبران و اقوامشان می‌فرماید: «وَ کلاًُّ نَّقُصُّ عَلَیک مِنْ أَنبَاءِ الرُّسُلِ مَا نُثَبِّتُ بِهِ فُؤَادَک وَ جَاءَک فی هَذِهِ الْحَقُّ وَ مَوْعِظَه وَ ذِکرَی‏ لِلْمُؤْمِنِین؛ ما از هر یک از سرگذشتهای انبیا برای تو بازگو کردیم، تا به وسیله آن، قلبت را آرامش بخشیم و اراده‏ات قوی گردد. و در این (اخبار و سرگذشتها،) برای تو حقّ، و برای مؤمنان موعظه و تذکر آمده است.» [1]

به این آیات بنگرید: أَلَمْ تَرَ کیفَ فَعَلَ رَبُّک بِعَادٍ؛ إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ؛ الَّتی لَمْ یخُْلَقْ مِثْلُهَا فی الْبِلَدِ؛ وَ ثَمُودَ الَّذِینَ جَابُواْ الصَّخْرَ بِالْوَادِ؛ وَ فِرْعَوْنَ ذِی الْأَوْتَادِ؛ الَّذِینَ طَغَوْاْ فی الْبِلَدِ؛ فَأَکثَرُواْ فِیهَا الْفَسَادَ؛ فَصَبَّ عَلَیهِمْ رَبُّک سَوْطَ عَذَابٍ؛ إِنَّ رَبَّک لَبِالْمِرْصَادِ

ترجمه: آیا ندیدی پروردگارت با قوم «عاد» چه کرد؟! و با آن شهر «ارَم» با عظمت، همان شهری که مانندش در شهرها آفریده نشده بود! و قوم «ثمود» که صخره‏های عظیم را از (کنار) درّه می‏بریدند (و از آن خانه و کاخ می‏ساختند)! و فرعونی که قدرتمند و شکنجه‏گر بود، همان اقوامی که در شهرها طغیان کردند، و فساد فراوان در آنها به بار آوردند به همین سبب خداوند تازیانه عذاب را بر آنان فرو ریخت! به یقین پروردگار تو در کمینگاه (ستمگران) است! [2]

با این روش قرآن به ما می‌آموزد که با اندک تأملی می‌توان پندهای تربیتی زیادی، از سرگذشت دیگران آموخت.

---------------------------------------

پی‌نوشت:
[1] سوره هود آیه 120
[2] سوره فجر آیه 6 تا 14





طبقه بندی: استاد مهیار، 
برچسب ها: روشهای تربیتی در قرآن، نگاهی به زندگی گذشتگان، پند گرفتن از سرگذشت انسان ها، مطالعه تاریخ،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام