تبلیغات
ذی طوی - خلاصه ای از بیانات استاد سابقون در حلقه معرفت، مربوط به تاریخ 93/03/20
زدودن غفلت


موضوع : راه های زدودن غفلت

رهروان ولایت ـ «غفلت» از بیماریهای خطرناک اخلاقی است و برای درمان آن باید از اصول کلّی حاکم بر این مباحث استفاده کرد. نخست این که به عواقب و پیامدهای «غفلت» بی‌اندیشیم و آنچه را که در بحث‌های گذشته، مخصوصاً روایاتی که در این باب ذکر شد، مورد توجّه قرار دهیم، که تأثیر به سزایی در زدودن آثار «غفلت» و بازگشت به «یقظه» و بیداری دارد؛ مثلا، برای ترک اعتیاد به مواد مخدّر یا جلوگیری از ابتلا به آن، به اشخاصی توجه می‌کنیم که به خاطر آن، به روز سیاه افتاده و آثار مرگبار آن، روح و جسم و پیوندهای خانوادگی و اجتماعی‌شان را نابود ساخته است تا از این طریق سایر مبتلایان، بیدار شوند و راه بازگشت را پیش گیرند و غیر مبتلایان نیز به هوش باشند و در دام آن گرفتار نشوند. همچنین باید به سراغ ریشه‌ها رفت؛ زیرا تا ریشه‌های یک بیماری قطع نشود، درمان آن امکان ندارد.

توجه به امور ذیل نیز برای زدودن اثرات زیانبار «غفلت» از وجود انسان، بسیار مفید و اثر بخش است:

1 ـ عبرت از تاریخ
امام امیرمؤمنان علی (علیه السلام) می‌فرمایند: «اِنَّ مَنْ عَرَفَ الاَْیامَ لَمْ یغْفَل عَنْ الاِسْتِعْدادِ؛ آن‌که وضع روزگار را بشناسد، از آمادگی (برای سفر آخرت) غافل نمی‌شود». [1]
در حدیث دیگری امام صادق (علیه السلام) چنین فرموده‌اند: «اَغْفَلَ النَّاسِ مَنْ لَمْ یتَّعِظ بِتَغَیُّرِ الدُّنیا مِنْ حَال اِلَی حال؛ غافلترین مردم کسی است که از تغییر و تحوّل روزگار از حالی به حال دیگر، پند نگیرد». [2]

2 ـ استمرار و دوام ذکر
عامل مؤثر دیگر برای زدودن آثار «غفلت» استمرار و دوام ذکر است؛ زیرا، یاد خدا دل را بیدار می‌کند، روح را صفا می‌بخشد و چشم بصیرت را بینا می‌سازد و در پرتوی آن، انسان، حق را حق می‌بیند و باطل را باطل و قادر به تشخیص دوست و دشمن سعادت خود می‌شود.
لذا امیرمؤمنان (علیه السلام) می‌فرمایند: «بِدَوَامِ ذِکرِاللّهِ تَنْجابُ الْغَفْلَه؛ با استمرار یاد خدا، آثار غفلت زدوده می‌شود» [3]

3 ـ نماز با حضور قلب
ادای نماز در وقت مقرّر و با حضور قلب و توجّه به محتوای راز و نیاز و مناجات با خدا، قلب را صیقل داده و زنگار «غفلت» را از آینه روح می‌زداید.
طبیعت زندگی دنیا، غفلت زا است، گاهی انسان را چنان به خود مشغول می‌سازد که همه چیز را فراموش می‌کند؛ حتی، خویشتن خویش را. نماز فرصت بسیار خوبی برای بازنگری در اعمال و بازیافتن خویشتن خویش و نجات از چنگال اهریمن «غفلت» است.
امام باقر(علیه السلام) در این رابطه می‌فرمایند: «اَیمَا مُؤْمِن حَافَظَ عَلَی الصَّلَواتِ الْمَفْرُوضَه فَصَلاّهَا لِوَقتِهَا فَلَیسَ هَذَا مِنَ الْغَافِلین؛ (اگر) هر فرد با ایمانی، نمازهای واجب را به موقع و به طور صحیح انجام دهد، از غافلان نخواهد بود» [4]

4 ـ تفکر و اندیشه
راه دیگر پیشگیری و درمان «غفلت» تفکر و اندیشه است. هر گاه انسان به یارهای خوب و آثار مثبت آن و همچنین به یارهای بد و نتایج سوء آن بی‌اندیشد، امواج ظلمانی «غفلت» از روح و جانش دور می‌شود.
روزی پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله) خطاب به ابوذر فرمودند: «یا اَبَاذَر! هَمِّ بِالْحَسَنَه وَ اِنْ لَمْ تَعْمَلْهَا لِکی لا تُکتَبَ مِنَ الْغَافِلِینَ؛ ای ابوذر تصمیم به کارهای نیک بگیر، هر چند توفیق عمل به آن برای تو حاصل نشود تا در زمره غافلان نوشته نشوی» [5]

-----------------------------------------

پی‌نوشت:
[1] بحارالانوار ج 68 ص 263
[2] بحارالانوار ج 74 ص 112
[3] غررالحیم ح 3655
[4] کافی جلد 3 صفحه 270
[5] امالی طوسی ص 536






طبقه بندی: استاد سابقون، 
برچسب ها: نماز با حضور قلب، تفکر و اندیشه، استمرار و دوام ذکر، عبرت از تاریخ، راه های زدودن غفلت،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام