برداشتن ابرو

رهروان ولایت ـ بحث در ارتباطات اسلامی بود و به آفات روابط اجتماعی رسیدیم که موارد باقی مانده سوء رفتا را شمردیم. مواردی که در این جسله شمرده شد از این قرار است:

1.مانند سازی، تشبّه و تقلید
رسولُ اللّه ِ صلی الله علیه و آله: لیسَ مِنّا مَن تَشَبَّهَ بالرِّجالِ مِنَ النِّساءِ، و لا مَن تَشَبَّهَ بالنِّساءِ مِنَ الرِّجالِ؛ پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :از ما نیست آن زنی که خود را شبیه مردان کند و نه آن مردی که خود را به زنان مانند سازد [1]
قال علی علیه السلام لَمّا رَأی رَجُلاً بهِ تَأنِیثٌ فی مَسجدِ رسولِ اللّه ِ صلی الله علیه و آله فقال له: اُخرُجْ مِن مَسجِدِ رسولِ اللّه ِ یا مَن لَعَنَهُ رسولُ اللّه ِ . ـ ثُمّ قالَ عَلی علیه السلام: ـ سَمِعتُ رسولَ اللّه ِ صلی الله علیه و آله یقولُ : لَعَنَ اللّه ُ المُتَشَبِّهِینَ مِنَ الرِّجالِ بِالنِّساءِ ، و المُتَشَبِّهاتِ مِن النِّساءِ بالرِّجالِ؛ امام علی علیه السلام به مردی که در مسجد رسول خدا صلی الله علیه و آله بود فرمود: از مسجد رسول خدا بیرون شو، ای کسی که رسول خدا لعنتش کرده است. سپس فرمود: شنیدم که رسول خدا صلی الله علیه و آله می‌فرماید: لعنت خدا بر مردانی که خود را شبیه زنان می‌کنند و بر زنانی که خود را به شکل مردان در می‌آورند. [2]

2. حق الناس
رسولُ اللّه ِ صلی الله علیه و آله :اتَّقوا المَظالِمَ ما استَطَعتُم ؛ فإنّ الرّجُلَ یجیءُ یومَ القِیامَه بحَسَناتٍ یری أنّها ستُنْجیهِ ، فما یزالُ عِندَ ذلک یقولُ : إنّ لِفلانٍ قِبَلَک مَظلِمَه ، فیقالُ : اُمحوا مِن حَسَناتِهِ، فما تَبقی لَهُ حَسَنه . و مَثَلُ ذلک کمَثَلِ سَفْرٍ نَزَلوا بفَلاه مِن الأرضِ لَیسَ مَعَهُم حَطَبٌ، فَتفَرَّقَ القَومُ فاحتَطَبوا للنّارِ و أنضَجوا ما أرادُوا ، فکذلک الذُّنوبُ؛ تا می‌توانید از مظالم (حقوق دیگران) بپرهیزید؛ زیرا آدمی در روز قیامت با کارهای نیکی می‌آید که فکر می‌کند او را نجات می‌بخشد. اما پیوسته به او گفته می‌شود: فلانی بر گردن تو مظلمه و حقّی دارد. پس گفته می شود: از حسناتش پاک کنید تا جایی که برایش حسنه‌ای باقی نمی‌ماند. مَثَل این شخص مَثَل مسافرانی است که در دشتی فرود آمده‌اند و خیمه‌ای با خود ندارند. لذا هر یک به طرفی می‌رود و برای برافروختن آتش هیزم می‌آورد و آنچه را خواسته‌اند می‌پزند. گناهان نیز چنین‌اند و حسنات را می‌سوزانند [3]

3. مسخره کردن
یا أَیها الَّذینَ آمَنُوا لا یسْخَرْ قَومٌ مِن قَوْمٍ عَسَی أَن یکونُوا خَیرا مِنْهُمْ وَ لا نِساءٌ مِنْ نِساءٍ عَسَی أَن یکنَّ خَیرا مِنْهُنَّ وَ لاَ تَلْمِزُوا أْنفُسَکمْ وَ لاَ تَنابَزُوا بِالْأَلْقابِ بِئْسَ الاسْمُ الفُسُوقُ بَعْدَ الاْءِیمانِ وَ مَن لَّمْ یتُبْ فَأُوْلئک هُمُ الظَّالِمُونَ؛ اى كسانى كه ایمان آورده‏اید! نباید گروهى از مردان شما گروه دیگر را مسخره كنند، شاید آنها از اینها بهتر باشند و نه زنانى زنان دیگر را، شاید آنان بهتر از اینان باشند و یكدیگر را مورد طعن و عیبجویى قرار ندهید و با القاب زشت و ناپسند یكدیگر را یاد نكنید، بسیار بد است كه بر كسى پس از ایمان نام كفرآمیز بگذارید و آنها كه توبه نكنند، ظالم و ستمگرند! [4]

4. نگاه کردن
رسولُ اللّه صلی الله علیه و آله: إیاکم و فُضولَ النَّظَرِ فإنَّه یبذُرُ الهوی و یوَلِّدُ الغَفلَه؛ از نگاه های زیادی بپرهیزید؛ زیرا که آن تخم هوس می پراکند و غفلت می زاید. [5]

5. نیاز خواهی از مردم
.رسولُ اللّه ِ صلی الله علیه و آله: یا أباذَرٍّ إیاک و السؤالَ فإنّهُ ذُلٌّ حاضرٌ و فَقرٌ تَتَعَجَّلُهُ و فیهِ حِسابٌ طَویلٌ یومَ القِیامَه؛ پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: ای ابوذر! زنهار از گدایی که در دنیا مایه خواری و فقر است و در روز قیامت حسابش طولانی است. [6]
عنه صلی الله علیه و آله: مَن هَداهُ اللّه ُ لِلإسلامِ و عَلَّمَهُ القرآنَ ثُمّ سَألَ الناسَ کتِبَ بینَ عَینَیهِ: فَقیرٌ إلی یومِ القِیامَه؛ پیامبر خدا صلی الله علیه و آله: کسی که خداوند او را به اسلام هدایت کند و قرآن را به وی بیاموزد و با وجود این، دست نیاز به سوی مردم دراز کند، بر پیشانی او نوشته شود: فقیر [باش] تا روز قیامت [7]
الإمامُ علی علیه السلام: السؤال یضعِفُ لِسانَ المُتَکلِّمِ و یکسِرُ قَلبَ الشُّجاعِ البَطَلِ و یوقِفُ الحُرَّ العزیزَ مَوقِفَ العَبدِ الذَّلیلِ و یذهِبُ بَهاءَ الوَجهِ و یمحَقُ الرِّزقَ؛ درخواست کردن، زبان گوینده را کوتاه می کند و دل شجاع پهلوان را می شکند و انسان آزاد سرفراز را به مقام برده ای ذلیل تنزّل می دهد و آبرو را می بَرد و روزی را می بُرد (بی برکت می کند) [8]

6. خوردن مال یتیم
الإمامُ علی علیه السلام ( ـ فی وَصِیتِهِ قَبلَ شَهادَتِهِ ـ ) : اللّه َاللّه َفی الأیتامِ فلا تُغِبُّوا أفواهَهُم و لا یضِیعوا بحَضرَتِکم فقد سَمِعتُ رسولَ اللّه صلی الله علیه و آله یقولُ مَن عالَ یتیما حتّی یستَغنِی أوجَبَ اللّه ُعَزَّ و جلَّ لَهُ بذلک الجَنَّه کما أوجَبَ لآکلِ مالِ الیتیمِ النّارَ ؛ امام علی علیه السلام ( ـ در وصیت خود پیش از شهادت ـ ) فرمود : درباره یتیمان از خدا بترسید و مبادا یک روز سیرشان کنید و یک روز گرسنه بمانند و مبادا که با حضور شما آنان از بین بروند؛ زیرا از رسول خدا صلی الله علیه و آله شنیدم که می فرمود: هر کس یتیمی را سرپرستی کند تا آنکه بی نیاز شود، خداوند عزّ و جلّ با این کار بهشت را بر او واجب گرداند، همچنان که آتش دوزخ را بر خورنده مال یتیم واجب ساخته است. [9]
انَّ الَّذِینَ یأْکلُونَ أَمْوَالَ الْیتامَی ظُلْما إِنَّمَا یأْکلُونَ فِی بُطُونِهِمْ نَارا وَ سَیصْلَوْنَ سَعِیرا؛ «کسانی که اموال یتیمان را به ناحق می خورند، جز این نیست که آتشی در شکم خود فرو می برند و به زودی در آتش فروزان درآیند». [10]
الإمامُ علی علیه السلام ما مِن مُؤمنٍ و لا مُؤمِنَه یضَعُ یدَهُ علی رأسِ یتیمٍ تَرَحُّما لَهُ إلاّ کتَبَ اللّه ُ لَهُ بکلِّ شَعرَه مَرَّت یدُهُ علَیها حَسَنَه؛ هیچ مرد و زن مؤمنی نیست که دست محبّت بر سر یتیمی بگذارد، مگر اینکه خداوند به اندازه هر تار مویی که بر آن دست کشیده است ثوابی برایش بنویسد. [11]

-----------------------------------------------------------------

پی‌نوشت:
[1] کنز العمّال ح 41237
[2] علل الشرائع ج ‏2 ص 602
[3] کنز العمّال ح 10328
[4] سوره حجرات آیه 11
[5] بحار الأنوار ج 69 ص 199
[6] کتاب من لا یحضره الفقیه ج 4 ص 375
[7] مجموعه ورام ج 1 ص 9
[8] غرر الحکم ح 8183
[9] کافی ج 7 ص 51
[10] سوره نساء آیه 10
[11] ثواب الاعمال ص 199






طبقه بندی: استاد جمالی فرد، 
برچسب ها: شبیه کردن مرد به زنان، شبیه کردن زنان به مردان، مسخره کردن، خوردن مال یتیم،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
سیلی کتک دعوا

رهروان ولایت ـ مطالبی که در این جلسه بیان شد در ادامه بحث سوء رفتار بود که به برخی دیگر از مصادیق آن اشاره شد:

5.همنشینی با فرو مایگان
الإمامُ علی علیه السلام: مُجالَسَه السُّفَّلِ تُضنِی القُلوبَ؛ همنشینی با فرومایگان، دلها را سخت بیمار می‌کند [1]
شیخ صدوق رضوان اللّه علیه در کتاب من لا یحضره الفقیه، بعد از نقل این فرمایش امام علیه السلام که : «زنهار از همنشینی با فرومایه؛ زیرا که از فرومایه هیچ خیری بر نمی‌خیزد» ، می‌نویسد : درباره معنای فرومایه اخبار گوناگونی آمده است. برخی روایات، فرومایه را کسی دانسته اند که تنبور بزند؛ و برخی دیگر کسی را که اگر به او خوبی کنی، خوشحال نشود و اگر بدی کنی، ناراحت نگردد و نیز به کسی که به ناحق و بدون شایستگی، ادعای امامت و پیشوایی کند فرومایه گفته شده است. همه اینها اوصاف و ویژگیهای فرومایه است و هر کس، یکی یا همه آنها را داشته باشد، باید از همنشینی با او دوری کرد. [2]

6.تحقیر فقیر
وَ اصْبِرْ نَفْسَک مَعَ الَّذِینَ یدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداه وَ الْعَشِی یرِیدُونَ وَجْهَهُ وَ لا تَعْدُ عَیناک عَنْهُمْ تُرِیدُ زِینَه الْحَیاه الدُّنْیا وَ لا تُطِعْ مَنْ أغْفَلْنا قَلْبَهُ عَنْ ذِکرِنا؛ با کسانی باش که پروردگار خود را صبح و عصر می‏خوانند، و تنها رضای او را می‏طلبند! و هرگز بخاطر زیورهای دنیا، چشمان خود را از آنها برمگیر! و از کسانی که قلبشان را از یاد خود غافل ساختیم اطاعت مکن!» [3]
وَ لا تَطْرُدِ الَّذِینَ یدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداه و الْعَشِی یرِیدُونَ وَجْهَهُ ما عَلَیک مِنْ حِسابِهِمْ مِنْ شَیءٍ وَ ما مِنْ حِسابِک عَلَیهِمْ مِنْ شَیءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَکونَ مِنَ الظَّالِمِینَ؛ و کسانی را که صبح و شام خدا را می‏خوانند، و جز ذات پاک او نظری ندارند، از خود دور مکن! نه چیزی از حساب آنها بر توست، و نه چیزی از حساب تو بر آنها! اگر آنها را طرد کنی، از ستمگران خواهی بود» [4]
رسول اللّه صلی الله علیه و آله مَنِ استَذَلَّ مؤمِنا أو مؤمِنَه أو حَقَّرَهُ لِفَقرِهِ أو قِلَّه ذاتِ یدِهِ، شَهَرَهُ اللّه ُ تعالی یومَ القِیامَه ثُمّ یفضَحُهُ؛ هر کس مرد یا زن مؤمنی را به سبب تهیدستی یا اندک بودن مال و داراییش خوار شمارد یا تحقیر کند، خداوند متعال در روز قیامت او را [بدین کار زشتش] شهره و سپس رسوایش سازد. [5]

7.قهر کردن
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله یا أَبَاذَرٍّ إِیاک وَ هِجْرَانَ أَخِیک فَإِنَّ الْعَمَلَ لَا یتَقَبَّلُ مِنَ الْهِجْرَان‏؛ ای اباذر! از قهر کردن با برادرت بپرهیز؛ زیرا با وجود قهر بودن عمل پذیرفته نمی‌شود. [6]

8.کتک زدن
رسول اللّه صلی الله علیه و آله إنّ أعتَی الناسِ علی اللّهِ عَزَّ و جلَّ مَن قَتَلَ غَیرَ قاتِلِهِ، و مَن ضَرَبَ مَن لَم یَضرِبْهُ؛ سرکش ترین مردم در برابر خداوند عزّ و جلّ کسی است که غیر قاتل خود را بکشد و کسی که غیر ضارب خود را بزند. [7]
عنه صلی الله علیه و آله مَن لَطَمَ خَدَّ امرِئٍ مُسلِمٍ أو وَجهَهُ بَدَّدَ اللّه ُ عِظامَهُ یومَ القِیامَه، و حُشِرَ مَغلولاً حتّی یدخُلَ جَهَنَّمَ، إلاّ أن یتوبَ؛ هرکه به گونه یا چهره شخص مسلمانی سیلی زند، خداوند استخوانهای او را در روز قیامت خُرد کند و دست بسته محشور شود، تا آن که به جهنّم درآید، مگر این که توبه کند [8]

----------------------------------------------

پی‌نوشت:
[1] غرر الحکم ح 9857
[2] من لا یحضره الفقیه ج 3 ص 165
[3] سوره کهف آیه 28
[4] سوره أنعام آیه 52
[5] بحار الأنوار ج 69 ص 44
[6] بحار الأنوار ج 74 ص 89
[7] کافی ج 7 ص 274
[8] من لا یحضره الفقیه ج 4 ص 15






طبقه بندی: استاد جمالی فرد، 
برچسب ها: کتک زدن، قهر کردن، تحقیر فقیر، همنشینی با فرو مایگان،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
سرگرمی و غفلت


موضوع : سرگرمی و غفلت یکی از آفات روابط اجتماعی


رهروان ولایت ـ بحث در مورد ارتباطات اسلامی بود که به بحث تعاملات اجتماعی رسیدیم و آفتهایی از روابط اجتماعی بیان شد. که در این جلسه به آفت سوء رفتار اشاره گشت. که مصادیقی از سوء رفتار توضیح داده شد:

1. نهی از بزرگداشت دنیادار

رسولُ اللّه ِ صلی الله علیه و آله: مَن عَظَّمَ صاحِبَ دنیا و أحَبَّهُ لِطَمَعِ دُنیاهُ سَخِطَ اللّه ُ علَیه؛ کسی که دنیا داری را بزرگ دارد و به طمع دنیایش، او را دوست بدارد، خداوند بر وی خشم گیرد. [1]

2. پیمان شکنی

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله در سفارش به علی علیه السلام  فرمود : برحذر باش که به پیمان خدا خیانت کنی و امان و زنهار او را بشکنی؛ زیرا خداوند عهد و زنهار خود را امانی قرار داده که از روی رحمت و مهر خود آن را در میان بندگانش به اجرا نهاده است. و شکیبایی در برابر دشواری و تنگنایی که امید به برطرف شدن آن داری، بهتر از پیمان شکنی است که از پیامد شوم و بدفرجام آن می‌ترسی. [2]

3. تجسّس‏

جستجو در امور پنهانی مردم را تجسس می‏گویند و بیشتر در مورد جستجو در بدیها و نقاط ضعف به کار می‏رود و کسی که چنین کاری را انجام می‏دهد «جاسوس» نامیده می‏شود.[3] بعضی از اهل لغت تجسّس را مرادف تحسّس (با حاء) دانسته‏اند، با این تفاوت که اولی در مواردی استعمال می‏شود که نیت شر در کار باشد و دومی در جایی که نیت خیر باشد.[4] در فرهنگ قرآن، تجسّس عبارت است از: دنبال عیب‌های پنهانی مردم رفتن و از رازهای آنها جهت آگاهی از امور ناپسند و پنهانی، تفتیش نمودن. [5]

رسول خدا (ص) به چنین افرادی می‏فرماید: ای کسانی که با زبان اسلام آورده، ولی در قلب مسلمان نیستید، لغزشهای مسلمانان را پیگیری نکنید، زیرا کسی که لغزشهای مسلمانان را دنبال کند، خداوند لغزش او را دنبال می‏کند و خدا لغزش هرکس را که پیگیری کند، رسوایش می‏سازد. [6]

4.سرگرمی و غفلت

قال الله تعالی فی کتابه : مِنَ النَّاسِ مَن یشْتَرِی لَهْوَ الْحَدِیثِ لِیضِلَّ عَنْ سَبِیلِ اللّه ِ بِغَیرِ عِلْمٍ وَ یتَّخِذَهَا هُزُوا أُوْلئِک لَهُمْ عَذَابٌ مُهِینٌ؛ و بعضی از مردم سخنان بیهوده را می‏خرند تا مردم را از روی نادانی، از راه خدا گمراه سازند و آیات الهی را به استهزا گیرند برای آنان عذابی خوارکننده است [7]

الإمامُ علیٌّ علیه السلام: أیها النّاسُ، اتَّقوا اللّهَ؛ فما خُلِقَ امرؤٌ عَبَثا فیلهوَ، و لا تُرِک سُدی فیلغوَ؛ ای مردم! از خدا بترسید؛ زیرا هیچ کسی عبث آفریده نشده، تا به سرگرمی و غفلت [وقت] گذراند و مهمل رها نشده تا بیهودگی کند. [8]


ادامه بحث ان‌شاءالله در آینده...


------------------------------------------------

پی‌نوشت:
[1] بحار الأنوار ج 73 ص 360
[2] دعائم الإسلام ج1 ص368
[3] لسان العرب، ابن منظور ج 6 ص 38
[4] اقرب الموارد سعید الخوری اللبنانی ج 1 ص 191
[5] المیزان ج 18 ص 323
[6] کافی ج‏2 ص355
[7] سوره لقمان آیه ۶
[8] نهج البلاغه حکمت ۳۷۰






طبقه بندی: استاد جمالی فرد، 
برچسب ها: نهی از بزرگداشت دنیادار، پیمان شکنی، تجسس‏ یعنی چی، اثر تجسس چیست، سرگرمی و غفلت،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
امام موسی بن جعفر کاظم علیهما السلام


موضوع : چاره‌ای جز زندانی کردن نداشتند!

رهروان ولایت ـ در این جلسه به مناسبت شهادت امام موسی الکاظم علیه‌السلام در مورد آن حضرت مباحثی مطرح شد.
ابتدا خلاصه‌ای از زندگانی ایشان بیان گشت:

نام:موسی‏ بن جعفر.

کنیه: ابو ابراهیم، ابوالحسن، ابوالحسن اوّل، ابوالحسن ماضی، ابوعلی و ابواسماعیل.

القاب: کاظم، صابر، صالح، امین و عبدالصالح و آن حضرت در میان شیعیان به «باب الحوائج» معروف است.

تاریخ ولادت:هفتم ماه صفر سال 128 هجری. برخی نیز سال 129 را ذکر کردند.

محل تولد: ابواء (منطقه‏ای در میان مکه و مدینه) در سرزمین حجاز (عربستان سعودی کنونی).

مدت امامت:از زمان شهادت پدرشان، امام جعفر صادق علیه‌السلام، در شوال 148 هجری تا رجب سال 183 هجری، به مدت 35 سال. آن حضرت در سن بیست سالگی به امامت رسیدند.

تاریخ و سبب شهادت: 25 رجب سال 183 هجری، در سن 55 سالگی، به‏ وسیله زهری که در زندان سندی بن شاهک به دستور هارون ‏الرشید به آن حضرت خورانیده شد.

محل دفن: مکانی به نام مقابر قریش در بغداد (در سرزمین عراق) که هم اکنون به «کاظمین» معروف است.

روایت شده است کـه حـضـرت کاظم علیه‌السلام زیاد دعا می‌خواند، و عرضه می‌داشت: اللّهمَّ إنّی أسألُک الرّاحَه عِندَ المَوتِ وَالعَفوَ عِندَ الحِسابِ؛ بار خدایا، راحتی در هنگام مردن، و عفو و بخشش در هنگام حسابرسی را از تو مسألت می‌کنم. و این جمله را تکرار می‌کرد. [1]

یکی دیگر از دعاهای آن حضرت این بود: عَظُمَ الذَّنبُ مِن عَبدِک فَلیحسُنِ العَفوُ مِن عِندِک؛ گناه بنده تو بزرگ است و عفو و گذشت از جانب تو نیکوست. [2]

آن حضرت از خشیت خدا چندان می‌گریست که محاسن او از اشک تر می‌شد. هیچ کس به اندازه ایشان به خانواده و خویشاوندانش رسیدگی نمی‌کرد. شب هنگام به فقرای مدینه سرکشی می‌کرد و زنبیلی پر از درهم و دینار و آرد و خرما با خود می‌برد و بر درِ خانه‌های آنان می‌گذاشت و آنها نمی‌فهمیدند که این پول و اجناس از طرف چه کسی آمده است. [3]

در این روایت هم ارتباط این امام همام با خداوند مطرح شده است و هم ارتباط با خلق خدا، هم از جهت عبادت، عبادت را انجام می‌دادند و به فقرا کمک نموده و همچنین به فامیل هم رسیدگی داشته است.

حسن بن محمّد بن یحیی علوی می‌گوید جدّم برایم از حضرت موسی بن جعفر علیهما السلام نقل کرد که: یدعی العَبدُ الصّالِحُ مِن عِبادَتِهِ وَاجتِهادِهِ موسی بن جعفر را به خاطر سختکوشی و شدّت عبادتش، عبد صالح می‌گفتند. [4]

نکته دیگری که بیان شد مطلب جانسوزی است، که از عبادت امام کاظم در زندان حکایت می‌کند و آن اینکه ثوبانی نقل کرده ابوالحسن موسی بن جعفر، به مدّت ده سال و اندی، هر روز پس از بالا آمدن آفتاب به سجده می‌رفت که تا هنگام ظهر سجده اش به طول می‌انجامید. بِضعَ عَشَره سَنَه کلَّ یومٍ سَجدَه بَعدَ ابیضاضِ الشَّمسِ إلی وَقتِ الزَّوالِ ثوبانی گوید: گاهی اوقات هارون روی بامی که مشرف بر زندان امام کاظم علیه‌السلام بود می‌رفت و حضرت را در حال سجده می‌دید. یک بار به ربیع گفت: این جامه‌ای که هر روز در آن جا می‌بینم چیست؟ ما ذاک الثَّوبُ الَّذی أراهُ کلَّ یومٍ فی ذلک المَوضِعِ؟ربیع گفت: ای امیرالمؤمنین، آن جامه نیست بلکه موسی بن جعفر است که هر روز بعد از طلوع خورشید تا هنگام ظهر به سجده می‌افتد. ربیع گوید: هارون به من گفت: براستی که او از راهبان بنی‌هاشم است. من گفتم: پس چرا در زندان عرصه را بر او تنگ کرده ای؟! گفت: هیهات که چاره‌ای جز این نیست. [5]

و در پایان به روایتی از حضرت اشاره گشت.

الإمامُ الکاظمُ علیه‌السلام: انتظارُ الفَرَجِ مِن الفَرَجِ؛ امام کاظم علیه‌السلام: انتظار فرج خود، گونه‌ای گشایش است. [6]

-------------------------------------------------

پی‌نوشت:
[1] کافی ج 3 ص 323
[2] بحار الأنوار ج ‏48 ص 101
[3] إرشاد ص ۲۹۶
[4] عوالم العلوم و المعارف ج‏21 ص 24
[5] بحار الأنوار ج ‏48 ص 220
[6] الغَیبه للطوسی ص ۴۵۹






طبقه بندی: استاد جمالی فرد، 
برچسب ها: امام کاظم، امام موسی بن جعفر، زندگانی امام کاظم، درباره امام کاظم،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام

http://www.jonbeshnet.ir/sites/default/files/media/image/1256_30832.jpg


موضوع : ارتباطاتی که سفارش شده

رهروان ولایت ـ بحث در ارتباطات اسلامی بود که ارتباط ظاهری بحث شد و بیان شد که مومن، برای اینکه ارتباط اسلامی داشته باشد نیاز است که حسن رفتار داشته باشد. و از این تعاملات اجتماعی مصداقهایی شمرده شد.

1.عیادت از مریض
عنه صلی الله علیه و آله إِنَّ اللَّهَ یقُولُ یا ابْنَ آدَمَ، مَرِضْتُ فَلَمْ تَعُدْنِی. قَالَ: یا رَبِّ، کیفَ أَعُودُک وَ أَنْتَ رَبُّ الْعَالَمِینَ! قَالَ: مَرِضَ فُلَانٌ عَبْدِی، وَ لَوْ عُدْتَهُ لَوَجَدْتَنِی عِنْدَهُ؛ پیامبر خدا صلی الله علیه و آله :خداوند عزّ و جلّ در روز قیامت می‌فرماید: ای پسر آدم! من بیمار شدم اما عیادتم نکردی؟! عرض می‌کند: پروردگارا! چگونه تو را عیادت کنم حال آن که تو پروردگار جهانیانی؟! می‌فرماید: مگر ندانستی که فلان بنده‌ام بیمار شد و عیادتش نکردی؟! مگر نمی‌دانستی که اگر به عیادتش روی، مرا نزد او می یابی؟! [1]

2. گذشت
قال الله تعالی فی کتابه الکریم : الَّذِینَ ینْفِقُونَ فِی السَّرَّاءِ وَ الضَّرَّاءِ وَ الْکاظِمِینَ الْغَیظَ وَ الْعافِینَ عَنِ النَّاسِ وَ اللّه ُ یحِبُّ الْمُحْسِنِینَ؛ همانها که در توانگری و تنگدستی، انفاق می‏کنند و خشم خود را فرو می‏برند و از خطای مردم درمی‏گذرند و خدا نیکوکاران را دوست دارد. [2]
عنه صلی الله علیه و آله إِذَا کانَ یوْمُ الْقِیامَه نَادَی مُنَادٍ مَنْ کانَ أَجْرُهُ عَلَی اللَّهِ فَلْیدْخُلِ الْجَنَّه فَیقَالُ مَنْ ذَا الَّذِی أَجْرُهُ عَلَی اللَّهِ؟ فَیقَالُ الْعَافُونَ عَنِ النَّاس‏؛ آن گاه که بندگان در صحرای محشر گرد آورده شوند، آواز دهنده ای جار زند: آن کسی که مزدش با خداست برخیزد و به بهشت رود. گفته می‌شود: چه کسی مزدش با خداست؟ می گوید: بخشایندگان مردم. [3]

3. بردباری
قال الله تعالی فی کتابه الکریم : وَ اصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لا یضیعُ أَجْرَ الْمُحْسِنینَ [4]

4. امانتداری
قال الله تعالی فی کتابه الکریم : وَ الَّذینَ هُمْ لِأَماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ راعُونَ [5]
قال رسولُ اللّه ِ صلی الله علیه و آله: لا تَنْظروا إلی کثره صَلاتِهِم و صَومِهِم و کثره الحَجِّ و المعروفِ وَ طَنطَنَتِهِم باللّیلِ و لکنِ انْظُروا إلی صِدقِ الحدیثِ و أداءِ الأمانه؛ به زیادی نماز افراد و روزه و حجّ و بخشش و ناله های شبانه آنها نگاه نکنید، بلکه راستگویی و امانتداری‌شان را بنگرید. [6]

5.کودکی کردن با کودکان
عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام إنّ اللّه َ عَزَّوجلَّ لَیرحَمُ العَبدَ لِشِدَّه حُبِّهِ لِوَلَدِهِ؛ خداوند عزّ و جلّ به انسان، برای محبت شدید او به فرزندش، رحم می کند. [7]

6.احترام نهادن به سالخوردگان
امام صادق علیه السلام ما رَأیتُ شَیئا أسرَعَ إلی شیءٍ مِن الشَّیبِ إلَی المؤمنِ ، و إنّهُ وَقارٌ للمؤمِنِ فی الدنیا ، و نورُ ساطِعٌ یومَ القِیامَه ، بهِ وَقَّرَ اللّه ُ تعالی خَلیلَهُ إبراهیمَ علیه السلام ، فقالَ : ما هذا یا رَبِّ ؟ قالَ لَهُ : هذا وَقارٌ ، فقالَ : یا رَبِّ زِدنی وَقارا [8]
قال رسولُ اللّه صلی الله علیه و آله مِن إجلالِ اللّه ِ إجلالُ ذی الشَّیبَه المُسلمِ؛ احترام نهادن به مسلمان سالخورده ، احترام به خداوند است. [9]

------------------------------------

پی‌نوشت:
[1] امالی طوسی ص 630
[2] سوره آل عمران آیه ۱۳۴
[3] بحار الأنوار ج ‏64 ص 266
[4] سوره هود آیه 115
[5] سوره مؤمنون آیه ۸ ؛ سوره معارج آیه ۳۲
[6] بحار الأنوار ج ۷2 ص ۱۱۴
[7] كافی ج 6 ص 50
[8] أمالی طوسی ص 699
[9] كافی ج 2 ص 165






طبقه بندی: استاد جمالی فرد، 
برچسب ها: ارتباطات اسلامی، عیادت مریض، احترام نهادن به سالخوردگان،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
  • تعداد کل صفحات : 28  صفحات :
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • ...  
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو