موضوع : خط مقدم شیطان

رهروان ولایت ـ در فرهنگ اخلاق، وجود رذایل اخلاقی، به منزله‌ی حضور سربازان شیطان در سرزمین وجودی افراد به حساب می‌آید از این‌رو کسانی که نتوانسته باشند در طول زندگی خود رذایل اخلاقی را حذف نمایند در مواجه‌ی با شیطان با مشکل اساسی مواجه خواهند شد. برای نمونه کسانی که در طول زندگی نتوانند کنترل زبان، ‌چشم،‌ گوش، ‌و حتی قلب خود را در اختیار عقلانیت،‌ اخلاق،‌ و شرع مقدس قرار دهند، باید اعتراف کرد به خوبی خود را تحت سیطره‌ی شیطان قرار داده‌اند. از آن‌جایی که حفظ اعضای اصلی همچون فکر،‌ بینایی و شنوایی از گناه و آلودگی حرف اول را در موفقیت و پیروزی علیه شیطان دارد در این جلسه به معرفی یکی از رذایل اخلاقی که ارتباط مستقیمی با زبان و گوش افراد دارد می‌پردازیم.
غیبت؛ غیبت یعنی چیزی را به کسی نسبت دهند، بگونه‏ای که اگر به گوش او برسد خوشش نیاید، خواه آن سخن مربوط به عیبی در بدن، یا در اخلاق، یا در افعال مربوط به دین یا دنیای او باشد، بلکه اگر مربوط به نقصی در لباس یا خانه یا وسایل وی باشد نیز غیبت شمرده می‏شود. از رسول خدا (ص) روایت شده که فرمود: آیا می‏دانید غیبت چیست؟ عرض شد خدا و رسول او داناترند! فرمود:ذِکرُک اخاک بِما یکرَهُ؛ [غیبت‏] آن است که برادرت را به آنچه برای او ناخوشایند است، یاد کنی.» [1]
غیبت در متون و منابع اسلامی به شدّت مورد نکوهش قرار گرفته و در ردیف گناهان کبیره به حساب آمده است و در قرآن کریم غیبت به منزله خوردن گوشت مردار برادر دینی تلقّی شده است؛ «وَ لا یغْتَبْ بَعْضُکمْ بَعْضاً ایحِبُّ احَدُکمْ انْ یأْکلَ لَحْمَ اخیهِ مَیتاً فَکرِهْتُمُوهُ؛ و هیچ یک از شما دیگری را غیبت نکند! آیا کسی از شما دوست دارد که گوشت مرده برادر خود را بخورد؟ (به یقین) همه شما از این امر کراهت دارید.» [2]
انگیزه غیبت، ده چیز می‏تواند باشد چنانکه امام صادق علیه السلام در این باره فرموده‌اند: «اصْلُ الْغیبَه مُتَنَوَّعٌ بِعَشَرَه انْواعٍ؛ شِفاءُ غَیظٍ وَ مُساعَدَه قَوْمٍ وَ تُهْمَه وَ تَصْدیقُ خَبَرٍ بِلا کشْفِهِ وَ سُوءُ ظَنٍّ وَ حَسَدٌ وَ سُخْرِیه وَ تَعَجُّبٌ وَ تَبَرُّمٌ وَ تَزَینٌ» [3]
1- کسی ناراحتی و کینه‏ای از دیگری به دل دارد، از او غیبت می‏کند تا خشم خود را تسکین دهد؛
2- به خاطر همراهی با گروهی، دست به غیبت می‏زند؛
3- برای متهم کردن، زبان به غیبت می‏گشاید؛
4- بدون اینکه پیرامون صحت و سقم خبری تحقیق کند، آن را می‏پذیرد و از این رهگذر به غیبت آلوده می‏شود؛
5- به سبب بدگمانی، غیبت می‏کند؛
6- از روی حسد، غیبت می‏کند؛
7- برای تمسخر افراد، زبان به غیبتشان می‏گشاید؛
8- از کاری شگفت زده می‏شود و به غیبت می‏انجامد؛
9- به سبب ملال و انزجار از دیگری، غیبت می‏کند؛
10- برای گرم کردن مجلس و سخن‏آرایی، به غیبت کردن آلوده می‏شود.

------------------------------------

پی‌نوشت:
[1] مجموعه ورام ج ‏1 ص 118
[2] سوره حجرات آیه 12
[3] مصباح الشریعه ترجمه مصطفوی ص 205





طبقه بندی: استاد سابقون، 
برچسب ها: غیبت، خط مقدم شیطان، راه های نفوذ شیطان، شکست خوردن از شیطان،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
یكی از مواردی كه نباید گفت، غیبت است.

خداوند روزى به حضرت داوود (علیه السلام ) وحى فرستاد و فرمود: اى داوود! براى گناهانت مانند مادرى كه فرزندش مرده و در ماتم او عزادار و سوگوار است ، ناله و گریه كن . اگر حال و روز كسانى را كه بازبانشان ، گوشت مردم را مى خورند، بدانى و ببینى ، از این گونه گناهان دورى مى كن؛ چون من در روز قیامت آنها را مانند سفره اى بسیار پهن ، باز مى كنم . آن گاه اطراف زبان آنان را با سر پوش هاى آتشین مى پوشانم و گرزهاى آتشین مى كوبم . سپس ملامتگران و توبیخ كننده اى بر ایشان مسلط مى كنم كه درباره آنها به دوزخیان مى گوید: اى اهل دوزخ ! ایشان را به خوبى بشناسید. اینها كسانى هستند كه زبان بد گو و زشتشان بر آنها مسلط بوده است

از رسول خدا (ص) روایت شده كه فرمود: آیا می‏دانید غیبت چیست؟ عرض شد خدا و رسول او داناترند! فرمود:

ذِكْرُكَ اخاكَ بِما یَكْرَهُ؛ [غیبت‏] آن است كه برادرت را به آنچه براى او ناخوشایند است، یاد كنى.

شخصى عرض كرد: اگر آنچه می‏گویم در او باشد، چطور؟ آیا باز هم غیبت است؟ فرمود:

انْ كانَ فیهِ ما تَقُولُ فَقَدِ اغْتَبْتَهُ فَانْ لَمْ یَكُنْ فیهِ فَقَدْ بَهَتَّهُ(مکارم الخلاق ص 470)

از جمع‏بندى نظر فقها می‏توان چنین نتیجه گرفت كه در مفهوم غیبت چند امر معتبر است:

1. شخصى كه از او بدگویى می‏شود، غایب باشد یا اگر حضور دارد توجّه و التفات به مطلب نداشته باشد. پس بدگویى از كسى در حضور او هر چند ممكن است از باب آزار مؤمن حرام باشد، لیكن غیبت شمرده نمى‏شود.

2. آنچه به او نسبت میدهند، عیب و نقص او شمرده شود.

3. شنونده از عیب مزبور مطّلع نباشد.

4. غیبت شونده از بازگو شدن عیب خود اكراه داشته باشد.

5. گوینده قصد مذمّت غیبت شونده را داشته باشد.

انگیزه‏ ها

امام صادق علیه السلام در این باره می‏فرماید: «اصْلُ الْغیبَةِ مُتَنَوَّعٌ بِعَشَرَةِ انْواعٍ؛ شِفاءُ غَیْظٍ وَ مُساعَدَةُ قَوْمٍ وَ تُهْمَةٌ وَ تَصْدیقُ خَبَرٍ بِلا كَشْفِهِ وَ سُوءُ ظَنٍّ وَ حَسَدٌ وَ سُخْرِیَّةٌ وَ تَعَجُّبٌ وَ تَبَرُّمٌ وَ تَزَیُّنٌ»

انگیزه غیبت، ده چیز می‏تواند باشد:

1- كسى ناراحتى و كینه‏ اى از دیگرى به دل دارد، از او غیبت می‏كند تا خشم خود را تسكین دهد؛
2- به خاطر همراهى با گروهى، دست به غیبت می‏زند؛
3- براى متهم كردن، زبان به غیبت می‏گشاید؛
4- بدون اینكه پیرامون صحت و سقم خبرى تحقیق كند، آن را می‏پذیرد و از این رهگذر به غیبت آلوده میشود؛
5- به سبب بدگمانى، غیبت می‏كند؛
6- از روى حسد، غیبت می‏كند؛
7- براى تمسخر افراد، زبان به غیبتشان می‏گشاید؛
8- از كارى شگفت زده می‏شود و به غیبت می ‏انجامد؛
9- به سبب ملال و انزجار از دیگرى، غیبت می‏كند؛
10- براى گرم كردن مجلس و سخن‏ آرایى، به غیبت كردن آلوده می‏شود.


ادامه مباحث ایشان ان شاالله در جلسه بعد مطرح می شود .




طبقه بندی: استاد جمالی فرد، 
برچسب ها: غیبت، انگیزه‏ های غیبت، مجلس، شگفت زده، مسخره کردن، حسد، تهمت،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic